بایگانی دسته: آشنایی با داوری

داوری چیست ؟

علیرغم اینکه تعریف داوری در قوانین داخلی می توانست گره گشای بسیاری از ابهامات و مشکلات موجود باشد  ، ملاحظه می گردد که قانون گذار در تدوین قانون آئین دادرسی مدنی به این مهم نپرداخته و داوری را بدون تعریف رها نموده است . اگر چه در قانون داوری تجاری بین المللی مصوب سال ۱۳۷۶ این نقیصه را جبران شده است اما با توجه به محدوده عملکرد قانون فوق الذکر این نقیصه همچنان در محدوده داوری های داخلی باقی است .

به زبان ساده داوری یک نوع قضاوت خصوصی است بدین معنا که افراد با اراده میل باطنی و طیب خاطر ترجیح می دهند اختلافات ما بین خود را بدون مراجعه به نهاد های حکومتی (دادگاه ها ) و توسط داور یا داورانی که توسط آنها تعیین و انتخاب می گردند ، حل و فصل نمایند . در مجموع داوری یعنی اینکه شخص ثالثی با رضایت طرفین به اختلاف آنها رسیدگی  و نهایتا رای خود را بر اساس ادله و دفاعیات طرفین صادر نماید . داوری در مقایسه با رسیدگی مراجع دولتی به صرفه  تر ، سریع تر و ارزان تر است و به همین دلیل مورد اقبال و استقبال عمومی قرار گرفته است . مع ذالک باید در نظر داشت برخی دعاوی قابل ارجاع به داوری نیستند . مقنن این استثنائات را در قانون آئین دادرسی مدنی احصا نموده است . به عنوان مثال دعاوی مربوط به اصل نکاح و فسخ آن وطلاق، نسب  و دعاوی مربوط به ورشکستگی از این قبیل دعاوی هستند . همچنین رسیدگی به امور کیفری نیز از صلاحیت داوری خارج و باید در دادگاههای دولتی طرح شود .

در صورتیکه دو طرف دعوا راضی به ارجاع امربه داوری باشند توصیه می شود حل و فصل اختلافات به داوری ارجاع شود اما باید توجه داشت چنانچه داور یا داوران انتخابی طرفین از مقررات داوری بی اطلاع باشند داوری به مراتب طولانی تر و گران تر از رسیدگی دردادگاهها خواهد بود . فلذا توصیه می گردد از ارجاع داوری به افراد  بی اطلاع مانند بنگاه های معاملاتی و اشخاص فاقد دانش حقوقی خودداری و حتی الامکان اختلافات خود را به داوری حقوق دانان با تجربه یا مراکز داوری سازمانی ارجاع نمایید .